Odpowiedzialność odszkodowawcza pracodawcy względem pracownika

Zgodnie z art. 237[1] §2 Kodeksu pracy (Dz. U. 2016 poz. 1666)  Pracownikowi, który uległ wypadkowi przy pracy, przysługuje od pracodawcy odszkodowanie za utratę lub uszkodzenie w związku  z wypadkiem przedmiotów osobistego użytku oraz przedmiotów niezbędnych do wykonywania pracy, z wyjątkiem utraty lub uszkodzenia pojazdów samochodowych oraz wartości pieniężnych.

Komentarz

Oprócz zabezpieczenia społecznego, które przysługuje pracownikowi z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, pracownik może zwrócić się  do pracodawcy o wypłatę odszkodowania za utratę lub uszkodzenie  w związku z wypadkiem, przedmiotów osobistego użytku oraz przedmiotów niezbędnych do wykonywania pracy. W przypadku wystąpienia przez pracownika z takim roszczeniem, problemem jest, ze względu na brak regulacji kodeksowych, samo postępowanie odszkodowawcze i ustalenie formy odszkodowania. W takiej sytuacji należy odnieść się do art. 300 kp, który stanowi, iż w sprawach nie unormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy.  W przypadku wystąpienia roszczenia pracowniczego o wypłatę odszkodowania od pracodawcy, należy więc stosować przepisy kc określone w art. 361, 362  i 363 kc.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami Kodeksu cywilnego,  zobowiązany do odszkodowania (pracodawca) ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (wypadek przy pracy i uszkodzone rzeczy i przedmioty osobistego użytku). W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (w przypadku wypadku przy pracy – tylko straty, ponieważ pracownik nie otrzymuje osobistych korzyści).  Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron (udowodnienie niedopełnienia określonego obowiązku w zakresie bhp, który przyczynił się do powstania szkody, skutkuje obniżeniem odszkodowania lub całkowitym jego odrzuceniem wobec poszkodowanego). Samo naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili.

Odszkodowanie od pracodawcy nie przysługuje, jeżeli uszkodzenie uległ pojazd samochodowy lub wartości pieniężne.

Autor: Adam Pisarczuk

Sprawdź specjalistyczne publikacje z zakresu bhp i prawa pracy

Masz problem? Skorzystaj z darmowej porady.

Pisz na bezpieczenstwo.pracy.blog@gmail.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *